ĆWICZENIA DLA DZIECI ZE SPEKTRUM AUTYZMU Z UTRUDNIONYM KONTAKTEM

PROPOZYCJA 1

Miejsce: pokój, materac albo koc, stoliczek z krzesełkiem

Środki dydaktyczne: magnetofon, płyta CD z muzyką relaksacyjną, materiały przekształcalne: sypkie w dużych kartonach, miskach albo garnkach (kasze, makarony, piasek) albo masa solna, ciastolina, taca,  klocki w pudełku, misce, koszu.

Czas: od 15 do 30 minut; codziennie, mniej więcej o tej samej porze; (wszystko jest uzależnione od możliwości dziecka, jego samopoczucia; możliwości rodziców, opiekunów)

Sygnały: powtarzalne na początek i koniec zajęć (dzwoneczek na początku i na końcu; rozkładanie kocyka na początku na koniec składamy kocyk; piosenka zaśpiewana albo wysłuchana na początek i na koniec; można wybrać albo wprowadzić dwa; albo sprawdzony domowy sygnał); jeżeli dziecko niechętnie podejmuje wszelakie zajęcia, zadania, preferuje samotność i „swoje” zabawy można zrezygnować z sygnałów  i płynnie przejść do zabaw wstępnych

Sygnał na początek

1. Zabawy wstępne:

  • podążamy za dzieckiem, naśladujemy jego zabawy: jeśli podskakuje my też podskakujemy; jeśli biega my też biegamy; klaszcze my też klaszczemy ( to czas w którym dziecko powinno otrzymać informację to co robisz jest dobre)
  • jeśli dziecko się zatrzyma, zainteresuje się jakimś miejscem np. stolikiem, od tego miejsca rozpoczynamy zajęcia
  • jeśli dziecko nie wykaże zainteresowania żadnym z miejsc, rozpoczynamy od podłogi
  • Na podłodze
  • wysypujemy klocki (ewentualnie dziecko wysypuje klocki albo wyjmuje po jednym)
  • swobodna zabawa (obserwujemy jego reakcję, jeśli podejmie jakakolwiek aktywność z klockami odzwierciedlamy ją np. zaczyna brać klocki do rąk, my robimy to samo), jeśli dziecko jest spokojne możemy naśladować równolegle- dziecko stuka klockiem o klocek my obok robimy to samo z innymi klockami; jeśli nadal mamy kontakt z dzieckiem, nie ma zachowań agresywnych, autoagresywnych  możemy naśladować symetrycznie- w trakcie przerw jego aktywności; możemy podjąć próby modyfikacji zabawy np. piętrzymy klocki. Próbujemy wprowadzać nowe elementy piętrzymy wieżę, potem burzymy; piętrzymy na zmianę raz ja raz dziecko; szeregujemy klocki jeden obok drugiego. Wrzucamy klocki do pudełka: dziecko samo; raz ja raz dziecko.
  • Przy stole
  • jeśli pozwoli sadzamy dziecko przy stole (na stole leży taca z np. kaszą, podejmujemy próby manipulacji kaszą -sypiemy, mieszamy równocześnie obserwujemy reakcje dziecka, jeśli reaguje  lękiem, odrazą, zabieramy tacę i dajemy masę solna albo ciastolinę, jeżeli dziecko nie chce podjąć zabawy nie zmuszamy), jeżeli dziecko jest spokojne kontynuujemy bawimy się materiałami przekształcalnymi, jeżeli dziecko trzyma ręce na stole możemy podjąć próby posypywania rąk (jeżeli dziecko pozwoli wprowadzamy prowadzenie manualne); zabaw ciastoliną gnieciemy, rwiemy, toczymy, (jeżeli dziecko pozwoli wprowadzamy prowadzenie manualne)
  • Na materacu (na kanapie)
  • jeśli pozwoli sadzamy dziecko na materacu, podejmujemy próby delikatnego masażu rąk, nóg (unikamy dotykania głowy, pleców, brzucha chyba, że dziecko się tego domaga,  jeśli dziecko broni się przed dotykiem możemy delikatnie dmuchać na jego ręce); możemy cichutko śpiewać (masażyki dziecięce), jeśli dziecko jest spokojne możemy włączyć cicho muzykę (jeśli dziecko zareaguje lękiem należy magnetofon wyłączyć) i kontynuować masaż
  • Zakończenie
  • chwalimy dziecko
  • sygnał na zakończenie